Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

Η Αυτόνομη Παρέμβαση Νεαπολιτών (ΑΠΑΝ) για τις Δημοτικές εκλογές - Μαϊος 2019

Η Α-υτόνομη ΠΑ-ρέμβαση Ν-εαπολιτών είναι μια συντροφιά που από το 1986 αφουγκράζεται και δρα στην τοπική κοινωνία. Η ΑΠΑΝ συμμετείχε πολλές φορές στις δημοτικές εκλογές και μάλιστα σε κάποιες απ' αυτές εκπροσωπήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο.

Με αυτή την εμπειρία – επώδυνη τις περισσότερες φορές – στα χρόνια που ακολούθησαν, η ΑΠΑΝ κατάφερε να εξελιχθεί σε κάτι ουσιαστικότερο από μια εκλογική παράταξη. Είναι πλέον, μια ανοιχτή, πολυφωνική συλλογικότητα, που τα μέλη της τα ενώνει η αγάπη για τον συνάνθρωπο, η έμπρακτη ανιδιοτελής αλληλεγγύη και η αντίσταση στον απομονωτισμό που επιβάλλει το κοινωνικό σύστημα.

Η δημοτική παρέμβαση για μας, δεν περιορίζεται στην εκλογή αντιπροσώπων σε δημοτικά συμβούλια, όπως και η πολιτική συμμετοχή γενικότερα, δεν πρέπει να περιορίζεται στην άσκηση μόνο του εκλογικού δικαιώματος των πολιτών. Αντίθετα, είναι ο καθημερινός αγώνας για μια αξιοπρεπή διαβίωση και μια δικαιότερη κοινωνία. Είναι η συλλογική ανάδειξη των προβλημάτων και η διεκδίκηση λύσεων, μέσα κι έξω από τους θεσμούς. Είναι οι δράσεις που αποσκοπούν στην αρμονική σχέση των πολιτών, στην προστασία και στήριξη των ευπαθών ομάδων, είναι η διαρκής προσπάθεια να διατηρηθούν οι πανανθρώπινες αξίες του αλτρουισμού, της φιλίας, του διαλόγου, στον αντίποδα της συνδιαλλαγής, της μισαλλοδοξίας, του φασισμού...

Στις εκλογές της 26 Μάη η ΑΠΑΝ συμμετέχει, με ψηφοδέλτιο αποκλειστικά ΝΕΟΛΑΙΩΝ, μόνο στο Τοπικό Συμβούλιο της Νεάπολης, ενώ δεν παίρνει μέρος στον κεντρικό διευρυμένο δήμο, για τους προαναφερθέντες λόγους.

Τέλος, η ΑΠΑΝ καλεί όλους τους συμπολίτες μας, αντί να αναζητούν “φωστήρες” ή να περιμένουν λύσεις από κόμματα (άσχετα με τις προτιμήσεις τους), να πάρουν ενεργότερο ρόλο ως πολίτες. Και ένας τέτοιος καλός τρόπος είναι η δημιουργία και δραστηριοποίηση σε αυτοοργανωμένα σχήματα και συλλογικότητες σαν την ΑΠΑΝ.

ΜΙΚΡΕΣ ΑΠΑΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
Καλούς συνεχείς καθημερινούς αγώνες
Α-υτόνομη ΠΑ-ρέμβαση Ν-εαπολιτών

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

Συμμετοχή της Α.Πα.Ν. στις τοπικές αυτοδιοικητικές εκλογές

Το 1986 μια ομάδα νέων Νεαπολιτών, με κοινές ανησυχίες και προβληματισμούς ίδρυσαν μια συλλογικότητα, την ΑΠΑΝ. Με την αντιφασιστική της δράση, την κοινωνική αλληλεγγύη και τις πάμπολλες δραστηριότητες της στο δήμο μας, στόχευε πάντα μέσα στα χρόνια και ιδιαίτερα κατά την περίοδο της ανθρωπιστικής κρίσης, να αφήσει το στίγμα της αντίδρασης και της συλλογικής απάντησης στα προβλήματα των καιρών. Κάτι παραπάνω από τριάντα χρόνια μετά, γεμάτα αγώνες, η σκυτάλη πέρασε σε μας, την επόμενη γενιά.

Μη μπορώντας να μείνουμε ασυγκίνητοι από την ίδια την καθημερινότητα και τα προβλήματα στο δήμο μας ως νέοι άνθρωποι, αποφασίσαμε να βγούμε μπροστά, να διεκδικήσουμε και να αγωνιστούμε. Αφού πήραμε τα κατάλληλα εφόδια από τα μεγάλα "παιδιά" και σε συνδυασμό με την δικιά μας όρεξη και ανάγκη για συμμετοχή στα κοινά , αποφασίσαμε να δώσουμε το δικό μας στίγμα στις αυτοδιοικητικές τοπικές εκλογές της Νεάπολης στις 26 Μαΐου.

Με την έννοια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να έχει χάσει κάθε σημασία, ύστερα από την δημιουργία τεράστιων, απρόσωπων και μη εύκολα διαχειρίσιμων Δήμων, ζητάμε να γίνει ξανά η Νεάπολη ανεξάρτητος Δήμος. Κάθε δημότης θα έχει παρατηρήσει μια εικόνα παρατημένης Νεάπολης. Μίας Νεάπολης με ελλιπείς παροχές στην καθαριότητα, στην συντήρηση και στην δημιουργία νέων τεχνικών έργων, με ελάχιστες ενέργειες σε θέματα παιδείας και πολιτισμού αλλά και με μια αγορά που πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο με δεκάδες ανοίκιαστα μαγαζιά.

Η αλήθεια είναι ότι με τα εργαλεία που μας δίνει ο "καταπληκτικός" αυτός νόμος για τις κοινότητες, χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες, δεν μπορούμε να υποσχεθούμε και πολλά. Δεν θέλουμε άλλωστε. Ένα όμως είναι σίγουρο. Με την ενεργή μας παρουσία, την δράση και τις ιδέες μας, μπορούμε να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε.

Να διεκδικήσουμε:

  • Την ενίσχυση των τοπικών επιχειρήσεων (μείωση δημοτικών τελών και ενίσχυση νέων επιχειρηματιών)
  • Την αξιοποίηση των δημοτικών χώρων και την δημιουργία νέων (πάρκα, πλατείες, χώροι πρασίνου)
  • Την αξιοποίηση των πολιτισμικών χώρων του δήμου για φεστιβάλ, συναυλίες, θέατρα καθώς και των τμημάτων δραστηριοτήτων
  • Την δημιουργία ομάδων πρωτοβουλίας πολιτών που θα έχουν ενεργό ρόλο σε θέματα της γειτονιάς τους

Σ’ αυτήν την προσπάθεια που κάνουμε δεν θέλουμε να ήμαστε μόνοι μας. Θέλουμε όλους εσάς δίπλα μας, να μας στηρίξετε, να συμμετέχετε μαζί μας και να ακούσουμε τις ιδέες και τους προβληματισμούς σας. Να αλλάξουμε όλοι μαζί την ΝΕΑΠΟΛΗ ΜΑΣ.

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019

Μπάμπης Μπατμανίδης Live, Batman vs Dracula

Παρασκευή 19 Απριλίου 2019, στις 9:30 μ.μ.
(USA national garlic day)

Ο Γαϊτάνος των φτωχών(ε)
Μπάμπης Μπατμανίδης
στο υπόγειο στέκι της ΑΠΑΝ,
Μουδανιών 2, Νεάπολη

Παίζουν οι:
Μπάμπης Μπατμανίδης τραγούδι, ακροβατικά
Σταύρος(Mourga) Αποστολίδης μπουζούκι, τραγούδι
Δημήτρης Μπαρτζώκας κιθάρα, τραγούδι

Είσοδος ελεύθερη


Σύνδεσμοι

Τρίτη, 2 Απριλίου 2019

Ενός λεπτού σιγή

Οι UBU ART CREW σε συνεργασία με την Αυτόνομη Παρέμβαση Νεαπολιτών

"ενός λεπτού σιγή"

Μια performance για την δημοκρατική κουλτούρα της καθημερινότητας.

Σύλληψη - Εκτέλεση
Μαρία Γρίβα, Θεοσεβή Στεφανίδου, Γιώργος Χατζηθεοδώρου

Σάββατο 13 Απριλίου, 9:30 μ.μ.

στο υπόγειο στέκι της Α.Πα.Ν. (Αυτόνομη Παρέμβαση Νεαπολιτών)
Μουδανίων 2 Νεάπολη, Θεσσαλονίκη
τηλ.: 2310 620210

Είσοδος Ελεύθερη


Σύνδεσμοι

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2019

Όψεις του σύγχρονου φασισμού (μέρος 4ο)

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Παρασκευή 29 Μάρτη 2019, στις 8 μ.μ.
στο υπόγειο στέκι της ΑΠΑΝ,
Μουδανιών 2, Νεάπολη, με θέμα:
Όψεις του σύγχρονου φασισμού.
Η ρητορική του μίσους στον δημόσιο λόγο.
Στάσεις και αντιστάσεις.

Ομιλητές:
Σταυρούλα Πουλημένη
Δημοσιογράφος

Αναστασία Κατσαουνίδου
Υποψήφια διδάκτωρ
τμήματος δημοσιογραφίας και ΜΜΕ

  • Πώς διασπείρονται, εξαπλώνονται και εγκαθίστανται οι φασίζουσες ιδέες και πρακτικές;
  • Πώς γίνονται ελκυστικές;
  • H ειδησεογραφική κάλυψη συμβάλλει στην διάδοση βίαιων πρακτικών;
  • Σε ποιο βαθμό έχουν μετατραπεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε χώρο παραγωγής, αναπαραγωγής και διάδοσης σκοτεινών, απάνθρωπων ιδεών;
  • Ποιες μπορεί να είναι οι αντιστάσεις μας;


Σύνδεσμοι

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2019

Προφορική Ιστορία - Εισαγωγική Συζήτηση

Τετάρτη 20 Μάρτη, ώρα 8:00 μ.μ.

Στο υπόγειο στέκι της Α.Πα.Ν.
Μουδανιών 2, Νεάπολη, Θεσσαλονίκης

Παρουσίαση:

Μαρία Καβάλα
Επίκουρη Καθηγήτρια
στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Α.Π.Θ.

Μαρία Καραστεργίου
Κοινωνική Ανθρωπολόγος

  • Τι είναι η προφορική ιστορία;
  • Τι ερωτήματα θέτει σχετικά με τους τρόπους που γράφεται η ιστορία;
  • Πώς κατασκευάζεται η ιστορία μέσα από και πέρα από τις σιωπές αυτών που ιεραρχικά τοποθετούνται έξω από το ιστορικό προσκήνιο;
  • Ποια η σημασία της ζωντανής ιστορικής μνήμης και των προσωπικών βιωμάτων για να αναζητήσουμε το παρελθόν και να μιλήσουμε για το παρόν και το μέλλον, για να χτίσουμε την ιστορία μέσα από τις φωνές απλών ανθρώπων;
  • Ποια η αξία της ιστορίας από τα κάτω και του ριζοσπαστικού φαινομένου των ομάδων προφορικής ιστορίας που δημιουργούνται στις γειτονιές;

Σύνδεσμοι

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Αντιρατσιστική Συγκέντρωση στο Ρολόι 20/2/2019 6:30 μ.μ.

Προχθές το βράδυ στη γειτονιά μας είχαμε μια ρατσιστική επίθεση σε οικογένεια Ιρακινών με μικρά παιδιά. Μια επίθεση με αυτοσχέδια μολότωφ σε ανυπεράσπιστους, βασανισμένους ανθρώπους που έφυγαν από την πατρίδα τους για να γλυτώσουν από την κόλαση και τις φωτιές του πολέμου.

Για να βρουν εδώ την κόλαση του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας.

Επειδή πληθαίνουν αυτά τα περιστατικά.

Επειδή την ρατσιστική βία την είδαμε πρώτα σε τάγματα εφόδου και ρατσιστικές συμμορίες και την υποτιμήσαμε σαν περιθωριακή.

Επειδή μετά απλώθηκε ο ρατσιστικός λόγος απενοχοποιημένος, στις παρέες, στο σχολείο, στα ΜΜΕ, στο γήπεδο.

Τώρα η βία γενικεύεται.

Επειδή η Νεάπολη είχε δείξει αξιοπρόσεκτη ανθρωπιά και αλληλεγγύη στα χρόνια της Ειδομένης και διαχρονικά κατά την εγκατάσταση μεταναστών, ήρθε η ώρα να βγούμε μπροστά εμείς οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας που δεν θέλουμε άλλα κηρύγματα μίσους, δεν θέλουμε άλλο δηλητήριο στη ζωή μας και τη γειτονιά μας.

Ήρθε η ώρα να φωνάξουμε δυνατά για να σκεπάσουμε τις κραυγές μίσους: Καλοδεχούμενοι οι άνθρωποι που έρχονται διωγμένοι από τον πόλεμο ή από τη φτώχεια. Η Νεάπολη μας χωράει όλους.

Καλούμε λοιπόν, όποιον συμπολίτη μας θέλει να δείξει την αντίθεσή του στο άθλιο αυτό περιστατικό και στην γενικότερη διάχυση της ρατσιστικής βίας, σε μια συγκέντρωση στο Ρολόι (Ε. Βενιζέλου με Α. Παπανδρέου, Νεάπολη)
την Τετάρτη στις 20 Φεβρουαρίου 2019 από τις 18:30


Σύνδεσμοι

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2019

Όψεις του σύγχρονου φασισμού (μέρος 3ο)

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Παρασκευή 1 Φλεβάρη 2019, στις 8 μ.μ.
στο υπόγειο στέκι της ΑΠΑΝ,
Μουδανιών 2, Νεάπολη, με θέμα:
«Όψεις του σύγχρονου φασισμού.
Αναλαμβάνοντας την κοινωνική ευθύνη στις γειτονιές μας»

Εισηγητές:
Σπύρος Μαρκέτος
Ιστορικός, Τμήμα Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ

Μπάμπης Κουρουνδής
Δικηγόρος, Διδάσκων ΕΑΠ, μέλος ΚΕΕΡΦΑ

Η Ιστορία διδάσκει ότι σε κοινωνίες κρίσης όπως η δική μας βρίσκουν εύφορο έδαφος και αναπτύσσονται ρητορικές και πρακτικές μίσους, απέχθειας προς το διαφορετικό και κατάφασης σε πράξεις βίας. Η ανεκτικότητα, η αλληλεγγύη και η συλλογική ενέργεια εκδιώκονται και τη θέση τους παίρνουν ο θαυμασμός για τον αυταρχισμό, η βαρβαρότητα, οι φοβίες και ο ατομισμός.

Καθώς πλέον το αυγό του φιδιού έχει σκάσει από καιρό, τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία δεν χρειάζεται να τα περιμένουμε σε τάγματα εφόδου, φασιστικές συμμορίες ή περιθωριακές φυλλάδες: είναι παρόντα στο λόγο και την πράξη του συγγενή, του γείτονα ή του συναδέλφου. Την άγρια όψη τους θα τη βρούμε να κυκλοφορεί ελεύθερη και αποενοχοποιημένη στις παρέες, στο σχολείο, στα ΜΜΕ, στο γήπεδο.

Απέναντι στη σκοτεινιά αυτήν, κάθε πολίτης που θέλει να αναλάβει το μερίδιο της κοινωνικής ευθύνης που του αναλογεί, οφείλει να αντιτάξει τη δική του θέση στην ακροδεξιά άρνηση, τον λόγο του στο φυλετικό παράλογο, την πράξη του στη συλλογική απάθεια που γεννά και εκτρέφει την ανελευθερία και την ομογενοποίηση. Με δράσεις που αναδεικνύουν την ανθρωπιά και τη φροντίδα για τον κοινωνικά αδύναμο, ξαναφέρνει το φως, την ελπίδα και το χαμόγελο εκεί που προσπαθεί να εγκατασταθεί ο ζόφος, η ανησυχία για το ξένο και η γενικευμένη απαισιοδοξία.

Η Α.ΠΑ.Ν. από την αρχή της ίδρυσής της έχει θέσει ως κεντρικό σκοπό της ύπαρξής της κάθε μορφή κοινωνικής παρέμβασης που θα προωθεί την αλληλεγγύη των πολιτών. Αναγνωρίζει ότι ένα από τα αιτήματα των σημερινών καιρών είναι η ανάδειξη του φαινομένου του φασισμού στο τοπικό επίπεδο της γειτονιάς και της αποδοχής του από ένα μέρος του συλλογικού υποσυνειδήτου.

Στην κατεύθυνση αυτή, και θεωρώντας ότι οι τοπικές συλλογικότητες έχουν χρέος να συμμεριστούν το βάρος της εύρεσης τρόπων και πρακτικών απάντησης στις απειλές που δηλητηριάζουν τις ζωές μας και την κοινωνία μας, είχε διοργανώσει δύο ανοιχτές εκδηλώσεις στις 2 Νοέμβρη και στις 21 Δεκέμβρη με θέμα «Όψεις του σύγχρονου φασισμού».

Κατανοώντας, λοιπόν, την ανάγκη εμβάθυνσης στο ζοφερό αυτό φαινόμενο και συνεκτιμώντας το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων συναντήσεων, η Απαν προχωρά στην διοργάνωση και τρίτης εκδήλωσης με στόχο την περαιτέρω ανάδειξη στάσεων και αντιστάσεων σε επίπεδο γειτονιάς.

Καλείται κάθε πολίτης που θέλει να γνωρίσει τις ποικίλες όψεις του φαινομένου και τις προοπτικές της πρακτικής αντιμετώπισής του να παρευρεθεί και να συμμετάσχει στη συζήτηση.


Σύνδεσμοι

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2019

Il conformista (1970)

Προβολή Ταινίας

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2019
ώρα προσέλευσης 8:30 μμ
ώρα έναρξης προβολής 9:00 μμ
στο Υπόγειο της Α.Πα.Ν.
Μουδανιών 2,
Νεάπολη

Σκηνοθεσία: Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
Σενάριο: Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Αλμπέρτο Μοράβια
Ηθοποιοί: Ζαν Λουί Τρεντινιάν, Στεφανία Σαντρέλι, Γκαστόνε Μοσίν, Ντομινίκ Σαντά, Πιέρ Κλεμεντί
Μουσική: Ζoρζ Ντελερού
Φωτογραφία: Βιτόριο Στοράρο
Παραγωγή: Μαουρίσιο Λόντι Φε
Διάρκεια: 106'

Είσοδος ελεύθερη

Υπόθεση

Ένας πράκτορας της φασιστικής μυστικής αστυνομίας του Μουσολίνι αναλαμβάνει την εκτέλεση του πάλαι ποτέ καθηγητή και μέντορά του στο Παρίσι.

Η γενέθλια ενοχή και η επίκτητη απελπισία: Κονφορμίστα

(Για τις πολιτικές καταγωγές του Bernardo Bertolucci)
του Γιώργου Μπράμου

...Με τον Κονφορμίστα (Ιl conformista, 1970) η στροφή ολοκληρώνεται, Το ομότιτλο μυθιστόρημα του Alberto Moravia είναι το βασικό υλικό για μια ιστορική-ψυχαναλυτική προσέγγιση του φασιστικού φαινομένου, και το σενάριο στέκεται με μεγαλύτερη πιστότητα στην πηγή απ' όσο στις προηγούμενες διασκευές. Η στρατηγική της αράχνης και Ο κονφορμίστας έχουν κοινό τους θέμα την προδοσία, Στην πρώτη ταινία, προδότης ο Άθως Μανιάνι-πατέρας• στη δεύτερη, ο μαθητής-γιος Μαρτσέλο Κλέριτσι προδίδει την πατρική φιγούρα, τον καθηγητή Κουάντρι. Πέρα από τη θεματική συγγένειά τους, οι δυο ταινίες, γυρισμένες σχεδόν χωρίς ανάσα η μία μετά την άλλη, ολοκληρώνουν την κινηματογραφική ενηλικίωση του Bertolucci.

Ο Κονφορμίστας ξεκινάει σαν αστυνομικό θρίλερ. Ένας άνδρας βγαίνει από το ξενοδοχείο Palais d'Orsay, στο Παρίσι, και μπαίνει σ' ένα αυτοκίνητο. Ο αφηγηματικός κώδικας ακολουθεί τους νόμους του φλασμπάκ, όπου αποκαλύπτονται σταδιακά οι κόμποι της ιστορίας: Ο Κλέριτσι συναντάει έναν τύπο των φασιστικών μυστικών υπηρεσιών στο Έουρ. Η εντολή που του δίδεται, είναι να δολοφονήσει τον καθηγητή Κουάντρι, έναν πολέμιο του καθεστώτος που ζει με την όμορφη και νεαρή γυναίκα του στο Παρίσι. Ο Κλέριτσι ήταν κάποτε μαθητής του καθηγητή. Έτσι, το ταξίδι στο Παρίσι, που συμπίπτει με τον μήνα του μέλιτος του υποψήφιου δολοφόνου, φαίνεται να έχει όλα τα άλλοθι, η εμπιστοσύνη του θύματος στον θύτη μοιάζει δεδομένη, η δοκιμασία στην οποία ο πρώτος υποβάλλει τον δεύτερο, δείχνει να ξεπερνιέται με τον καλύτερο τρόπο. Ανάμεσα στον Κλέριτσι και την πανέμορφη, αμφισεξουαλική γυναίκα του Κουάντρι αναπτύσσεται μια προκλητική σχέση, και μια άλλη κολασμένη σχέση δημιουργείται και με τις δύο γυναίκες αυτού του παράξενου κουαρτέτου. Τα χρόνια περνούν, ο φασισμός πέφτει, ο Κλέριτσι είναι ένας καθημερινός συνηθισμένος άνθρωπος με σταθερή γυναίκα και με μια μικρή κόρη, «αθώα του αίματος». «Λάιτ μοτίφ» αυτής της παράξενης, πολύπλοκης ιστορίας, το παιδικό τραύμα του κεντρικού ήρωα μ' έναν παιδεραστή. Οι αποκλίνουσες διαδρομές του Bertolucci από τις γενέθλιες πηγές του δικού του κόσμου έχουν στον Κονφορμίστα τρία συγκεκριμμένα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στη διαπλοκή λογοτεχνίας και κινηματογράφου. Το μυθιστορηματικό υλικό του Moravia είναι επεξεργασμένο από τον Bertolucci με διαρκή αγωνία για τη σχέση του σινεμά με τη λογοτεχνική του καταγωγή. Ο κινηματογράφος δεν μπορεί να επιβληθεί ως αυτόνομη τέχνη, αν δεν συγκροτήσει δικούς του, εντελώς διακριτούς, αφηγηματικούς κώδικες, Η μοναδικότητα του σινεμά δεν είναι καρπός της υπεξαίρεσης στοιχείων από τις άλλες, παλαιότερες απ' αυτόν, τέχνες, δεν είναι, π.χ., μια μείξη μυθοπλασιών από τη λογοτεχνία, τονισμών από τη μουσική, διεύθυνσης ηθοποιών από το θέατρο, αλλά κάτι περισσότερο: είναι η αυτοδύναμη, μοναδική αίσθηση της ιστορίας που δεν μπορεί να ειπωθεί διαφορετικά, παρά με τη συνεχή ροή εικόνων, οι σκηνές της αρχικής συνάντησης του Κλέριτσι με τον άνθρωπο των φασιστικών μυστικών υπηρεσιών στο "μεγαλοπρεπές" και αχανές υπουργείο δείχνουν το τρόπο με τον οποίο η αναπηρία της κινηματογραφικής εικόνας, η εξάρτησή της από τη ρεαλιστική-νατουραλιστική υποχρέωση, μπορεί να μεταλλαγεί σε μια οντολογική ηγεμονία, Το δεύτερο στοιχείο στον Κονφορμίστα είναι η ψυχαναλυτική προσέγγιση της Ιστορίας• οι άνθρωποι δεν είναι μόνο φορείς ιδεολογιών και μύθων, αλλά και μνήμης, που έχει καθορίσει υπόγεια και ασυνείδητα τις συμπεριφορές και τις επιλογές τους. Το μεγάλο δίδαγμα του Οιδίποδα επανέρχεται, η ατομική κόλαση είναι καρπός της συλλογικής ενοχής και το αντίστροφο, η συλλογική ενοχή οδηγεί στην ατομική κόλαση. Η Μοίρα δεν είναι μεταφυσική και αυθαίρετη, αλλά παράγωγο της Ιστορίας. Το θέμα του προδότη και του ήρωα, που στη Στρατηγική της αράχνης εξετάστηκε ως προς την πολιτική σκοπιμότητά του, στον Κονφορμίστα διευρύνεται και προς την κοινωνική-ψυχαναλυτική πλευρά. Ο Κλέριτσι είναι ορφανός, και στο πρόσωπο του καθηγητή αναζητάει την πατρική φιγούρα. Επιδιώκει μια συνηθισμένη ζωή και επιλέγει τη χαζούλα σύζυγο. Η μοιχεία είναι ταυτόχρονα η πρώτη προδοσία προς τον πατέρα και δρόμος απελευθέρωσης από τη μετριότητα ενός συνηθισμένου ανθρώπου. Τη μέρα της παραίτησης του Mussolini, όταν το συλλογικό τέρας εκπίπτει, και στους δρόμους το πλήθος τραγουδάει την «Bandiera rossa», ο Κλέριτσι επιχειρεί την ύστατη αναμέτρησή του με την παιδική, καθοριστική του πληγή. Η θέση του ατόμου απέναντι στην Ιστορία, οι συνθήκες που διαμορφώνουν τις συνειδήσεις, οι στάσεις των προδοτών και των ηρώων δεν έχουν μόνο κοινωνική και πολιτική επεξήγηση. Ο Freud αναζήτησε την ενοχή στη γενέθλια πηγή της, και, στον Κονφορμίστα , οι ψυχαναλυτικές αναφορές στην έννοια και το περιεχόμενο της προδοσίας είναι ισάξιες με τις ιστορικές-πολιτικές εξηγήσεις. Στον Κονφορμίστα, η κινηματογραφική πολιτικότητα εμπλουτίζεται μ' έναν τρόπο που παραπέμπει στον Antonioni και στην Τριλογία της αλλοτρίωσης. H κόκκινη έρημος (ΙΙ deserto rosso, 1964) είναι μια ταινία που όρισε τη σχέση κοινωνίας και ατόμου, κι ο Bertolucci επιδιώκει v' απαλλαγεί από τη ρομαντική, αγιογραφική ανάγνωση του αντιφασιστικού αγώνα, να συναντήσει τον Marx μέσα από τον Freud, Αυτή η προσπάθεια έχει αντανακλάσεις και στην κινηματογραφική γραφή. Το βίαιο «σάλτο μορτάλε» που επιχείρησε ο Godard σ' όλη τη δεκαετία του '60, άνοιξε ατραπούς στην ηθική του κινηματογράφου, αλλά έδειξε και τα όρια μιας ακραίας ηθικολογίας, που, όπως σημειώσαμε και παραπάνω, έμοιαζε αδιέξοδη και αναποτελεσματική. Ο γκονταρισμός, όπως άλλωστε και ο μαρξισμός, εγκλωβίστηκαν στα δόγματα και τον φανατισμό ορισμένων επιγόνων. Αυτό που εντελώς σχηματικά θα ονομαστεί Κινηματογράφος των Δημιουργών, είναι για τους περισσότερους μια μοναχική και απεγνωσμένη μάχη με την ουτοπία του σινεμά, με τον αγώνα των κινηματογραφιστών απέναντι στην αγοραία υποχρέωση της τέχνης τους (οι ταινίες πρέπει ν' αποσβένουν το κόστος τους και να φέρνουν και κέρδη), στην αισθητική χειραφέτησή τους σε σχέση με τις προηγούμενες τέχνες, στην επιβολή της μοναδικότητας του κινηματογραφικού πολιτισμού. Στον Κονφορμίστα ολοκληρώνονται, λοιπόν, οι πολλαπλές πατροκτονίες, στοιχείο που καθόρισε το έργο του Bertolucci. Στις Στάχτες του Gramsci, την ποιητική συλλογή του Pasolini, ένας στίχος λέει: «Το σκάνδαλο της αντίφασης / να είμαι μαζί και εναντίον σου», Για τον Bertolucci, αυτό είναι η αποδοχή και η απάρνηση του νεορεαλισμού, της ποίησης, της λογοτεχνίας, των πατέρων (Attilio Bertolucci, Ρ,Ρ, Pasolini, Alberto Moravia, Jean-Luc Godard), η δημιουργία μιας προσωπικής κινηματογραφικής γραφής, διάστικτη από μητέρες-σκηνές, φορτωμένη με μια αιρετική πολιτικότητα που απορρίπτει την αντιφασιστική μυθολογία.

....

[Πρώτη δημοσίευση στην έκδοση Bernardo Bertolucci, 37ο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης-Καστανιώτης, Επιμέλεια: Μπάμπης Κολώνιας, 1996]

Πηγή: cinephilia.gr

Σύνδεσμοι

Δείτε το trailer της ταινίας